چه می شود همه از جنس آسمان باشد چه قدر فاصله اینجاست بین آدمها چه قدر عاطفه تنهاست بین آدمها کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد و او هنوز شکوفاست بین آدمها کسی به نیت دل ها دعا نمی خواند غروب زمزمه پیداست بین آدمها چه می شود همه از جنس آسمان باشیم طلوع عشق چه زیباست بین آدمها تمام پنجره ها بی قرار باران...

                          کاش میشد به تو یک نامه نوشت . نامه را دست خدا داد که باور بکند بی تو من میمیرم  در ترک آینه ها میشکنم . کاش میشد که خدا آخر نامه به جای من امضا بکند و بگوید به تو : "برگرد" و تو نیز . . . . . . . توفقط "محض خدا" برگردی !!!

 من نمیدانم چه داری در سرت گه که شادانی بخندم در برت هرزمان ناشاد هستی و غمین هی بسوزانی دلم را بازبان آتشین آنچنان آزرده حالم ساختی گوییا بر روح و جانم تاختی من عروسک نیستم ای دوست من کاش بودی جای درد درمان من

 ميخوام بهت بگم خداحافظ . . . . .... . . . . ميگم خداحافظ. . . كه تو چشم تر كنى و بگى؛ كجا؟..مگه دست خودته اين اومدن و رفتن؟... كه سفت بغلم كنى و بگى؛ هيچ رفتنى تو كار نيست.! همين جا."به دلت اشاره كنى"..جاته تا هميشه ! آخر سرش محكم بگى؛ شيرفهم شد؟. . . و من دل ضعفه بگيرم از اين همه عاشقانه هاى محكمت...

در آغـــوش خودم هستـــم! مـــن خودم را در آغوش گرفتـــه ام…! نه چنـــدان با لطافتــــ نه چنـــدان با محبتــــ… امـــا وفـــادار….وفـــادار….

وقتي از چشم تو افتادم نميدانم چه شد وقتي از چشم تو افتادم دل مستم شکست  عهد و پيماني که روزي با دلت بستم شکست  ناگهان- دريا! تو را ديدم حواسم پرت شد  کوزه ام بي اختيار افتاد از دستم شکست  در دلم فرياد زد فرهاد و کوهستان شنيد  هي صدا در کوه،هي "من عاشقت هستم" شکست  بعد ِ تو آيينه هاي شعر سنگم ميزنند ...